Información Xeral do Concello|Concello de Vilar de Santos

Información Xeral do Concello

DATOS SOCIOECONÓMICOS

Vilar de Santos conta na actualidade cunha poboación de 844 veciños. Unha cifra, que ainda que ten descendido nas últimas décadas, non o fixo de forma tan drástica como noutros concellos da Comarca da Limia.

Herdeira dunha tradición agraria que nos anos 60 quebrou e condenou a unha parte moi importante á emigración, a poboación de Vilar de Santos soubo remontar esas décadas nefastas e procurar o desenvolvemento abríndose a novos sectores de producción.

Cómo cáse que tódolos Concello rurais de Galiza, Vilar de Santos presenta unha piramide de poboación envellecida. Sen embargo na última década obsérvase, sobre todo desde a instalación do Parque Empresarial, que este envellecento se detivo e que os primeiros tres tramos da piramide teñen un crecemento, cado menos, esperanzador.

O municipio conta con dúas parroquias, Vilar de Santos composta por tres núcleos de poboación: Vilar de Santos, Barrio e Casas da Veiga e Parada de Outeiro composta por dez pobos: Laioso, Breixome de Arriba, Breixome de Abaixo, A Venda, Toxediño, Outeiro, Parada, O Vieiro, A Ponte e Castelaus. Mentres a primeira emprazase na súa totalidade na chaira da limia, e polo tanto en zona de Concentración Parcelaria, Parada reparte a súa superficie entre a chaira e o monte e conta, polo tanto, cunha paixase máis diversa e tradicional.

Na actualidade, Vilar de Santos constitúe un bo exemplo de concello dinámico, onde o desenvolvemento industrial e económico convive coa conservación da natureza e das tradicións máis arraigadas. A pesares de que na actualidade o sector adicado aos servizos e a industria auxiliar da construción acaparan máis da metade do emprego, agricultura e gandeiría constituíron tradicionalmente a base económica do concello, destacando fundamentalmente o cultivo da pataca e dos cereais, así como o proceso de cultivo e elaboración do liño.

O CLIMA

Oceánico de transición, con características mediterráneas e continentais; a temperatura media anual é de 10,6ºC ; unha temperatura media no mes máis frío de 4-6ºC, e no mes máis cálido de 16-18ºC. No inverno poden acadarse temperaturas de -10ºC e no verán +40ºC.

A precipitación media é de 800-900 mm anuais; a amplitude térmica é de uns 13ºC.

O que caracteriza ó noso clima son as xeadas e o longo período seco; as xeadas son regulares desde novembro incluso hasta maio, con repercusións enormes para os cultivos que, están moi condicionados por elas. A outra característica é a seca estival, que nos últimos anos anormalmente secos, aínda ten incidido máis nos cultivos.

Canto ó réxime de ventos, podemos decir que non hai ningún que predomine, pero pode decirse que no inverno son frecuentes os do noroeste.

A VEXETACION

Polo clima que temos, estamos situados nunha área que ofrece excelentes condicións para o crecemento da masa arborada, predominando os de folla caduca. A variedade de “carballo blanco” ou cerquiño localízase nas zonas máis elevadas.

Coa concentración parcelaria desapareceron grandes masas da zona chá entre O Mosqueiro, Vilar de Santos e As Casas da Veiga, reducíndose a súa presencia a zonas non afectadas pla parcelaria.

Outra especie moi localizada, sobre todo en Outeiro é o castiñeiro; noutro tempo, ata mediados do século, existían grandes soutos entre Vilar de Santos, Castelaos, O Mosqueiro e na zona de Parada de Outeiro, pero resultaron moi afectados pola enfermidade da “tinta” e moitos morreron.

No que se refire ás especies herbáceas e arbustivas, están, ademais do toxo e a xesta, os fentos e as silvas, que formaban sebes nas lindes das parcelas.

O retroceso da vexetación ven ocasionado, en primeiro lugar, pola concentración parcelaria, que eliminou grande cantidade de masas arboradas ou non ; pero sobre todo pola actitude da xente que cortou abusivamente e sen control. O outro axente de desaparición foi a praga dos incendios forestais; especialmente importante foi o do ano 1993, no que se queimaron segundo estimacións do concello, erredor de 200 Ha de monte; e na zona localizada e considerada como reserva, é dicir no monte entre Vilar de Santos- Saá- Castelaus. Causa indirecta destes incendios son o abandona a que están sometidas as zonas “á poula”, nas que medra grande cantidade de especies herbáceas e arbustivas, aumentando o risco de incendio no verán.

OS SOLOS

Dous factores que van influir nos solos de Vilar de Santos son a acidez (son solos moi ácidos) e a auga xa que a súa presenza indicará un desenvolvimento maior ou menor. As dúas principais características dos solos do concello son a súa acidez e a súa capacidade para reter auga, que no verán diminúe moito provocando certa aridez.

CHAIRA E MONTAÑA

Existen duas zonas claramente definidas. Unha zona montañosa, a partir da estrada C-531 que abranxe un pouco máis da metade do concello.

A outra zona xeomorfolóxica esténdese cara o sur da estrada de Celanova (C-531), e constitúe unha perfecta chaira na que están soamente os lugares de Barrio (620 m), Vilar de Santos (630 m), As Casas da Ponte (630 m) e O Mosqueiro (628 m). As Casas da Veiga sitúase a uns 615 m aproximadamente.

A AUGA

A rede fluvial do concello forma parte da cunca hidrográfica do río Limia. É pouco importante e de carácter estacional, agás o canal da Lagoa e o río Limia, nos seus percorridos polo terreo municipal; os restantes pódense considerar regatos.

O máis importante é o regato Lameiras, que nace no monte de Laioso e percorre todo o concello en dirección norte-sur (ver mapa 6), formando un val dende a cabeceira, situada a máis de 800 m ata que desemboca no canal da Lagoa a uns 610 m, xa na chaira. Ten dous afluentes: o regato das Lamas, en Bréixome de Arriba; e o outro, a Caneira de Cacheiro, en Outeiro. No seu percorrido, deixa á man dereita Laioso e á esquerda, Bréixome de Arriba, Bréixome de Abaixo e Toxediño. Discorre por Parada, As Casas da Ponte, O Mosqueiro e as Casas da Veiga.

O outro regato é o de .Barrio, que nace no Seixo (Sandiás) e pasa por Barrio ata o canal, formando tamén na súa cabeceira unha veiga ampla e servindo de límite oriental con Sandiás.

O caudal é reducido e estacional. Con motivo da concentración , estes dous regatos están canalizados; un dende Barrio e o outro dende O Mosqueiro. Existen numerosos mananciais no monte, que contribúen a que os recursos hídricos sexan suficiente.

Pin It on Pinterest

Share This